| Sıra No | Açıklama |
|
1
| Türkiye’deki sağlık hizmetleri ve acil sağlık hizmetleri mevzuatını takip edebilme. |
|
6
| Hastane öncesi acil sağlık hizmetlerinde, ambulansın vakaya sevk ve idaresi süreçlerinde kullanılan standart işletme iletişim protokollerini açıklar. Komuta kontrol merkezi (112) ile saha ekipleri arasındaki veri ve bilgi akışını, telsiz veya dijital haberleşme prosedürlerinin operasyonel işleyişi bağlamında analiz eder. Acil durum çağrısından hastanın sağlık kuruluşuna teslimine kadar geçen süreçteki (istasyondan çıkış, olay yerine varış, nakil ve teslim) iletişim adımlarının hasta güvenliği ve zaman yönetimi üzerindeki etkisini değerlendirir. Kesintisiz tıbbi müdahalenin sağlanması için ambulans operasyonlarında uygulanan haberleşme zincirini ve olası iletişim krizlerinde (afet, sistem çökmesi vb.) izlenecek alternatif stratejileri tartışır. |
|
7
| Hastane öncesi alanda acil hasta bakımının temel ilkelerini ve yaşamı tehdit eden durumlara yönelik öncelikli müdahale standartlarını açıklar. Acil olgu yönetiminde uygulanan birinci değerlendirme (ilk muayene/ABCDE yaklaşımı) ile ikinci değerlendirme (detaylı muayene) adımlarının klinik amaçlarını ve kapsamlarını tanımlar. Birinci ve ikinci değerlendirme süreçleri arasındaki yapısal farkları; zaman yönetimi, klinik öncelikler ve sahadaki tanısal yaklaşım bağlamında sistematik olarak karşılaştırır. Hastanın travma mekanizması veya medikal durumunun ciddiyetine göre, acil bakım ilkelerini uygulayarak hangi değerlendirme aşamasının (birinci veya ikinci) ne zaman ve nasıl uygulanması gerektiğini klinik senaryolar üzerinden analiz eder. |
|
8
| Acil sağlık hizmetleri algoritmalarında sıkça karşılaşılan temel tıbbi terimleri, kökleri, ön ek ve son ekleri ile yaygın kısaltmaları doğru bir şekilde tanımlar. Hastane öncesi acil müdahale protokollerinde yer alan tıbbi terminolojinin klinik karşılıklarını, semptom ve bulgu ifadelerini açıklar. |
|
9
| Tıbbi terimleri; acil durum algoritmalarının (örneğin temel ve ileri yaşam desteği) okunması, anlaşılması ve sahadaki uygulama adımlarıyla ilişkilendirerek yorumlar. Vaka yönetimi sırasında komuta kontrol merkezi ve hastane ekipleriyle yapılan telsiz haberleşmesinde veya vaka devir (epikiriz) süreçlerinde standart tıbbi terminolojiyi profesyonel düzeyde kullanır. |
|
10
| Hastane öncesi acil durumlarda karşılaşılan kırık ve ortopedik travma vakalarında, ekstremite ve omurga stabilizasyonunun temel tıbbi prensiplerini açıklar. Kırık şüphesi olan hastanın nörolojik ve vasküler (sinir-damar) hasardan korunması amacıyla, anatomik bölgeye uygun atelleme ve immobilizasyon (hareketsizleştirme) tekniklerini sahadaki koşullara göre seçer. Travma hastasının ağrı düzeyini geçerli klinik skalalarla değerlendirerek, hastane öncesi alanda uygulanabilecek farmakolojik ve non-farmakolojik analjezi (ağrı yönetimi) stratejilerini belirler. Kırık vakalarında uygulanan erken stabilizasyon ve ağrı yönetiminin; kanama kontrolü, şokun önlenmesi ve hastanın genel klinik seyri üzerindeki etkilerini bütüncül bir acil bakım perspektifiyle analiz eder. |
|
11
| Hastane öncesi acil sağlık hizmetlerinde ve çoklu yaralanma/afet durumlarında yetişkin triyajının (hastaların medikal aciliyet durumlarına göre sınıflandırılması) temel prensiplerini ve evrensel standartlarını açıklar. Güncel yetişkin triyaj algoritmalarını (örneğin START algoritması), hastaların fizyolojik parametrelerini (solunum, dolaşım ve bilinç durumu) değerlendirerek sahada pratik olarak uygular. Hastaların klinik tablolarını hızlıca analiz ederek, onları doğru triyaj renk kodlarına (kırmızı, sarı, yeşil, siyah) göre medikal müdahale ve nakil önceliklerine ayırma süreçlerini analiz eder. Etkili triyaj uygulamalarının olay yerindeki kısıtlı tıbbi kaynakların tahsisi, tahliye optimizasyonu ve genel hasta sağkalım oranları üzerindeki operasyonel etkilerini değerlendirir. |
|
12
| Hastane öncesi acil sağlık hizmetlerinde pediatrik (çocuk) triyajının temel prensiplerini ve çocukların anatomik/fizyolojik farklılıklarından kaynaklanan özgül aciliyet kriterlerini açıklar. Güncel pediatrik triyaj algoritmalarını (örneğin Jump START algoritması), çocuk hastaların yaş gruplarına ve vital bulgularına uygun olarak sahada pratik bir şekilde uygular. Çoklu yaralanma veya afet durumlarında, çocuk hastaların klinik tablolarını hızlıca analiz ederek onları doğru triyaj renk kodlarına (kırmızı, sarı, yeşil, siyah) göre müdahale ve nakil önceliklerine ayırır. Pediatrik triyaj uygulamalarındaki karar verme süreçlerinin olay yerindeki kısıtlı tıbbi kaynakların yönetimi ve çocuk hastaların sağkalım oranları (mortalite/morbidite) üzerindeki etkilerini değerlendirir. |
|
13
| Ulusal ve uluslararası afet ve kriz yönetimi yönergeleri bağlamında KBRN (Kimyasal, Biyolojik, Radyolojik ve Nükleer) tehlikelerine ilişkin temel kavramları, yasal çerçeveleri ve standart operasyon prosedürlerini açıklar. KBRN olaylarında görev alan medikal kurtarma ekiplerinin (örneğin UMKE) olay yeri yönetimi, sıcak/ılık/soğuk alan (zon) organizasyonu ve hasta dekontaminasyonu (arındırma) süreçlerindeki özgül rol ve sorumluluklarını analiz eder. Olası bir KBRN maruziyetinde, kurtarma personelinin kendi güvenliğini sağlama prensipleri (Kişisel Koruyucu Donanım seviyeleri ve kullanımı) ile afetzedelere yönelik acil medikal müdahale ve KBRN triyajı algoritmalarını klinik olarak değerlendirir. Medikal kurtarma ekiplerinin olay anında ulusal ve uluslararası diğer müdahale birimleriyle (AFAD, itfaiye, güvenlik güçleri, uluslararası yardım kuruluşları vb.) kurması gereken çoklu kurum koordinasyonunu ve kriz iletişimi stratejilerini tartışır. |
|
14
| Toplum sağlığını tehdit eden yüksek riskli (tehlikeli) bulaşıcı hastalıkları; patojen türleri (virüs, bakteri, mantar vb.), patogenezleri ve bulaş dinamikleri (temas, damlacık, hava yolu vb.) bağlamında sınıflandırır. Hastane öncesi ve klinik ortamlarda, bulaşıcı hastalıkların yayılımını engellemeye yönelik standart enfeksiyon kontrol önlemlerini ve izolasyon prosedürlerini açıklar. Salgın (epidemi/pandemi) durumlarında hastalıkla mücadele için uygulanan bireysel ve toplumsal düzeydeki tıbbi stratejileri (aşılama, filyasyon, sürveyans, karantina ve profilaksi) halk sağlığı perspektifiyle analiz eder. Tehlikeli enfeksiyon hastalıklarına müdahale eden sağlık çalışanlarının mesleki maruziyet risklerini ve bu riskleri en aza indirmek için kullanılması gereken kişisel koruyucu donanım (KKD) stratejilerini değerlendirir. |